ПЕРФОРМАНС „ДРАГА РЕПУБЛИКО“ во Македонска пошта

ПЕРФОРМАНС „ДРАГА РЕПУБЛИКО“ во Македонска пошта

ПЕРФОРМАНС „ДРАГА РЕПУБЛИКО“
Македонска пошта
26 септември – 2 октомври 2021 година
По перформансите „Оваа зграда зборува (на)вистина” (добитник на Златна трига на Прашкото Квадриенале) и „Универзална во пламен” авторите Филип Јовановски, Кристина Леловац и Ивана Васева со нов перфроманс од трилогијата посветена на модернистички згради во Скопје.
„Драга Републико“ во Централната пошта.
Перформансот „Драга Републико“ премиерно ќе биде изведен во недела (26 септември) во 19.30 часот во зградата на Централната пошта во Скопје. По премиерата, во 21.30 часот ќе се одржи и концерт на Мухамед Ибраими.
Следните изведби се закажани за:
27.09 (понеделник) во 19.30 и во 22.00 часот.
29.09 (среда) во 19.30 и 22.00 часот.
30.09 (четврток) во 19.30 часот.
02.10 (сабота) во 19.30 и во 22.00 часот.
Билетите се бесплатни, со задолжителна резервација на artprojectskopje@gmail.com
Со оглед на пандемијата со Ковид-19, бројот на гледачи е ограничен на 60.
За влез на перформансот важат мерките за заштита од Ковид-19 и Протоколот за организирање на јавни настани.
Проектот е организиран од Арт проект лаб во соработка со  со поддршка на Владата, а во рамки на јубилејот 30 години Независност.
————-
Драга Републико,
зашто не ни пишуваш?
Со месеци се обидуваме да те добиеме, но никаков одговор не стига од тебе. Дали ја смени адресата?
Ова е педесет и втори, и последен обид, драга Републико, после тоа ќе мораме без тебе. Потребно е итно да продолжиме напред, без сопирање, а како да го направиме тоа без твоето присуство?
Драга Републико, дозволи ни да почнеме со една приказна. Се случи на точно 52 години откако се разурна старата пошта, а на тоа место изградија нова, визионерска, со поглед кон твојата иднина. Но, таа нова идеја со визија за еден нов и поинаков град и едно друго општество, изгоре. А со неа изгоре и она што таа светска солидарност го поддржа – антифашистичкото наследство.
Беше студен јануарски ден во Скопје 2013 година. Речиси сите од нас во едниот крај на Градски ѕид бевме прибрани дома. Се слушна силна експлозија од внатрешноста на македонска пошта.
Пожар избувна околу 16.30 часот во зградата на главната пошта во Скопје и ја зафати главната купола и беше опожарен највисокиот дел на поштата, од каде што се вивна пламен десетина метри. Пожарникарите со неколку возила ги спасуваа помошните згради, зашто имаше опасност пожарот да се прошири и на целиот град. За среќа, немаше повредени лица, а вработените во зградата навреме успеале да ги напуштат работните простории.
Рекоа: „Пламенот ја уништи сета тендерска документација која потекнува од периодот од 2007 до 2010 година, а на таа документација не ѝ било извршено ревизија“; но и дека „Изгоре шалтер-салата, ама јас воопшто не жалам и онака беше за реновирање“.
Оваа наша Пошта, драга Републико, 53 години од првата варијанта на проектот, го нема замислениот карактер на јавен простор. Како што ја нема ни комуникацијата што ја замислуваше да ја остварува и како што се надеваше дека ќе постои како спомен на борбата против фашизмот. И над неа се надвисија темнини и маки, како и врз сите нас!
Драга Републико, Духот на Вечниот фашизам секогаш е тука! Еве го дува, како ветрот на гробиштата! Еве го на плоштадот, меѓу толпата мускулести мажи, воини од гипс и железо, по гаќи, со пламен в рака, ене го во тупаниците што ги удираат различните со крстот високо угоре, ене го зад булдожерите кои врз парковите градат приватни палати, ене го искри во пламените што ги голтаат нашите шуми, нашите згради, нашите тела.
Мораме да бидеме во состојба на постојано внимание за да не биде заборавена неговата тенденција на ирационалност, култ кон традиција и одбивање на што било прогресивно, различно и со тоа несогласливо, кое ја зголемува фрустрацијата и создава безброј идеи за заговори и непријатели, а со тоа и перманентно војување за да се докаже својата непобитност, својата величина и херојство, мачизмот и народството…
Наша должност е да го откриеме и да впериме прст во неговите појави! Секој ден, во сите делови на светот!
Затоа правиме една приказна во движење, еден перформанс-есеј што треба да потсети на она на што ти нè потсетуваш – на антифашизмот, на заедништвото, на борбата за слобода!
Драга наша Републико, можеме ли повторно да те замислиме? И дали, ако доволно силно те замислиме, ако истегнеме грб и ги отвориме градите широко, засукаме ракави и силно работиме, дали може нашата замисла да стане реална во своите последици?
Те поздравуваме другарски!
Твоите.
Филип Јовановски, уметник и развој на перформансот
Кристина Леловац, изведувачка и развој на перформансот
Ивана Васева, кураторка
Викторија Илиоска, кореографка
Емилија Чочкова, продуцентка
Дениз Ајдаревиќ, изведувач
Бранко Атанасов, изведувач
Симона Димковска, изведувачка
Нина Елзесер, изведувачка
Изабела Јакимова, изведувачка
Нела Павловска, изведувачка
Сандра Танчева, изведувачка
Дамјана Апостоловски, музичка
соработничка и хористка
Мартин Блажевски, музички
соработник и хорист
Мариана Бошковска, музичка соработничка и хористка
Шинаси Рамадан, музички соработник и хорист
Дино Хрџиќ, музички соработник и хорист
Иванчо Велков, сценски техничар
Миле Крстевски, сценски техничар
Владо Димоски, изработувач на сценографски елементи
Александар Јовановски, асистент во развој на перфроманс
Миа Николоска, асистент во развој на перформанс
Фото: Драгица Николовска
Скопје, 26 септември, 2021 година